Fernando Alonso
Otóż Fernando Alonso oraz generalnie cały zespół Renault w sezonie dwa tysiące pięć sprawił na wręcz gigantyczną niespodziankę. Po świetnym dla całego tematu Scuderia Ferrari sezonie dwa tysiące cztery wszyscy spodziewali się raczej zdecydowanie równie dobrego sezonu dwa tysiąc pięć. Jednak Formuła Jeden bywa sportem bardzo, ale to naprawdę bardzo zaskakującym. Dobra forma nie przejawiła się tylko i wyłącznie pierwszym w karierze mistrzostwem świata dla Fernando Alonso, ale również piątym miejscem drugiego kierowcy Renault w tym właśnie sezonie, czyli Giancarlo Fisichelli. Natomiast Ferrari i Michael Scchumacher nie liczyli się zupełnie w walce o drugie ani o pierwsze miejsce. Śmiem stwierdzić, że z całą pewnością, moim zdaniem, nawet sam Fernando Alonso nie spodziewał się aż tak gigantycznego sukcesu. W końcu kompletna deklasacja wielkiego mistrza Michaela Schumachera nie zdarza się często. Wystarczy tylko właściwie powiedzieć, że Ferando Alonso zdobył ponad dwa razy więcej punktów, niż Michael Schumacher. Otóż Giancarlo Fisichella był w sezonie dwa tysiące pięć dokładnie drugim kierowcą zespołu Renault. Był to zdecydowanie najlepszy sezon w karierze tego znakomitego kierowcy. Jednak swój wyczyn poprawił już rok później, w sezonie dwa tysiące sześć. Otóż Giancarlo Fisichella w sezonie dwa tysiące pięć zajął w generalnej klasyfikacji miejsce dokładnie piąte z dorobkiem pięćdziesięciu ośmiu punktów. Udało mu się dokładnie raz wygrać, raz zająć drugie miejsce oraz raz zająć miejsce trzecie. Mało brakowało, a mógłby zająć nawet miejsce trzecie w generalnej klasyfikacji. Jak dotąd, Giancarlo Fisichella jeszcze ani razu nie stanął na podium w generalnej klasyfikacji mistrzostw świata formuły jeden. Najbliżej tego był w sezonie dwa tysiące sześć, kiedy to zajął miejsce czwarte. Teraz jednak już raczej wątpliwą rzeczą jest to, aby Fisichella zajął kiedyś jeszcze miejsce na podium. Jest to bowiem zdecydowanie najstarszy kierowca w całej stawce kierowców Formuły Jeden. Do tego wszystkiego, jeździ on obecnie w zdecydowanie najsłabszym zespole w całej stawce.
Tagi: Alonso, drugi, Fernando, gigant, Hiszpan, niespodzianka, przejaw, sam, walka, zdanie
Otóż stajnia Arrows była obecna w stawce zespołów Formuły Jeden przez naprawdę długie, długie lata, jednak pomimo tak dużego doświadczenia nigdy nie udało im się wywalczyć jakichś większych sukcesów. Otóż team Arrows był aktywny w Formule Jeden od sezonu tysiąc dziewięćset siedemdziesiątego ósmego, aż do sezonu tysiąc dziewięćset dziewięćdziesiątego. Następnie do dziewięćdziesiątego siódmego roku, nazwa teamu Arrows brzmiała Footwork, jednak od tysiąc dziewięćset dziewięćdziesiątego siódmego roku aż do roku dwa tysiące drugiego nazwa tegoż teamu brzmiała znów Arrows. W dwa tysiące drugim roku stajnia ta zbankrutowała. Otóż przez te wszystkie lata startów, stajnie Arrows udało się tylko i wyłącznie jeden raz wywalczyć Pole Position. Dokonał tego w tysiąc dziewięćset osiemdziesiątym pierwszym roku Włoch Riccardo Patrese. W tysiąc dziewięćset dziewięćdziesiątym siódmym roku stajnia zatrudniła mistrza świata Damona Hilla. Jednak tylko raz udało się mu stanąć na podium. Zatem jest to stajnie bez sukcesów. Otóż team British American Racing Honda zaliczy sezon dwa tysiące dwa do w miarę udanych. Co prawda udało im się zająć tylko ósme miejsce z dorobkiem zaledwie siedmiu punktów, jednak trzeba równocześnie przyznać, że stajnia British American Racing Honda radziła sobie w cale nie tak źle. Trzeba oczywiście przyznać, iż mogli sobie poradzić lepiej, jednak różnice pomiędzy poszczególnym zespołami w sezonie dwa tysiące dwa były na tyle duże, że raczej zdecydowanie ciężko było tam coś zdziałać. Otóż kierowcami stajni British American Racing Honda w sezonie dwa tysiące dwa byli Kanadyjczyk Jacques Villeneuve oraz Francuz Oliver Panis. Jacques Villeneuve zdobył dla stajni British American Racing Honda dokładnie cztery punkty, a Olicer Panis dokładnie trzy. Nie jest to zatem z całą pewnością zbyt oszałamiający wynik. Trzeba jednak również przyznać, iż nie był to łatwy sezon dla stajni British American Racing Honda. W kolejnym sezonie, w sezonie dwa tysiące trzy było już jednak znacznie, znacznie lepiej. Nie ma co do tego wątpliwości.
Nie ma zatem żadnych wątpliwości co do tego, że sezon dwa tysiące trzy był dla Formuły Jeden wręcz niezwykle interesujący oraz emocjonujący. W porównaniu z sezonem dwa tysiące dwa oraz z sezonem dwa tysiące cztery, to z całą pewnością był to dużo lepszy sezon. Myślę, iż na pewno warto ten sezon wspominać jako wzór rywalizacji. Mało kiedy wcześniej oraz później mieliśmy równie emocjonujący sezon. Oczywiście sezon dwa tysiące osiem był jeszcze bardziej emocjonujący, ponieważ tam walka o zwycięstwo nie toczyła się już tylko i wyłącznie do ostatniego wyścigu, ale dosłownie do ostatniego zakrętu w ostatnim wyścigu. Jednak nie ma wątpliwości co do tego, że na pewno miło będziemy wspominać sezonowa tysiące trzy oraz rywalizacją czołowych kierowców oraz zespołów w tym właśnie sezonie. Śmiało można powiedzieć, że mało było takich sezonów w całej historii Formuły Jeden. Jedną z największych niespodzianek był zwycięstwo stajni Minardi. Fakt faktem, że bardzo szczęśliwe, ale jednak zwycięstwo zawsze pozostanie zwycięstwem. Otóż sezon dwa tysiące trzy był dla stajni Sauber Petronas zdecydowanie raczej przeciętnym sezonem. Z resztą stajnia ta spisywała się bardzo podobnie przez te całe trzynaście lat startów w Formule Jeden. Byli oni bowiem obecnie w stawce od roku tysiąc dziewięćset dziewięćdziesiąt trzy aż do sezony dwa tysiące pięć. Już w roku dwa tysiące szóstym zostali oni zastąpieni przez zespół BMW Sauber. Otóż w sezonie dwa tysiące trzy stajnia Sauber Petronas zajęła dokładnie szóste miejsce w klasyfikacji konstruktorów z dorobkiem dokładnie dziewiętnastu punktów i z jednym trzecim miejscem. Nie jest to zatem na pewno wynik marzeń, ale w sumie, to nie był to też jakiś znowu katastrofalny sezon dla stajnie Sauber Petronas. Wiadomo jednak, iż mogli oni sobie poradzić zdecydowanie lepiej. Otóż kierowcami zespołu Sauber Petronas w sezonie dwa tysiące trzy byli Niemiec Nick Heidfeld oraz drugi Niemiec Heinz-Harald Frentzen. W sezonie dwa tysiące trzy stajnia Sauber Petrinas korzystała z opon firmy Bridgestone. Kolejny sezon był dla nich bardzo podobny. Sezon dwa tysiące trzy był dla zespoły Toyota F1 dopiero drugim sezonem w całej ich historii w tej najważniejszej serii wyścigowej. Ich trzecia od końca pozycja końcowa z całą pewnością zachwycająca nie jest. Usprawiedliwia ich oczywiście częściowo fakt, że sezon dwa tysiące trzy był dal Toyoty dopiero drugim sezonem w Formule Jeden, jednak faktem również jest, iż w stajnię tę już od samego początku jej istnienia ładowane są naprawdę wręcz niewyobrażalnie duże pieniądze. I właśnie z tego względu trzecia pozycja od końca po prostu nie może być zadowalające. Toyota F1 z całą pewnością stale ma aspiracje nawet na zwycięstwa. W tym sezonie już widać efekty tych wielu set milionów złotych, które są w tę stajnię ładowane. Jednak z całą pewnością jeszcze nie jest to to, na co stać stajnię Toyota F1. W sezonie dwa tysiące dziewięć kierowcy Toyoty zaliczyli już trzy podia. Za każdym razem było to miejsce trzecie. Jednak w sezonie dwa tysiące trzy kierowcami zespoły Toyota byli Francuz Olivier Panis i Brazylijczyk Christiano da Matta.
Być może obecność w tym zestawieniu Hiszpana Fernando Alonso może niektórych dziwić, jednak tak się składa, że w sezonie dwa tysiące jeden ten przyszły aż dwukrotny zwycięzca klasyfikacji generalnej kierowców Formuły Jeden nie zdobył ani jednego punktu. Oczywiście jest kilka okoliczności łagodzących taką, a nie inną postawę owego kierowcy. Otóż przede wszystkim był to jego dopiero pierwszy sezon w Formule Jeden. Nie miał on wcześniej styczności z tymi właśnie bolidami. I druga okoliczność łagodząca, znacznie ważniejsza, Fernando Alonso w sezonie dwa tysiące jeden ścigał się w barwach stajni Minardi, a jak powszechnie wiadomo, stajnia Minardi dysponuje na prawdę bardzo, bardzo słabym autem. Nie było kompletnie żadnych możliwości do tego, aby podjąć walkę z innymi kierowcami Formuły Jeden. Po tym sezonie Fernando Alonso na rok wypadł ze stawki kierowców Formuły jedne, jednak w dwa tysiące trzecim roku powrócił już w barwach stajni Renault i udało mu się nawet wygrać jeden z wyścigów, co było naprawdę dużym osiągnięciem. Otóż sezon dwa tysiące jeden był dla argentyńskiego kierowcy wyścigowego Gaston Mazzacanea drugim i zarazem ostatnim sezonem w stawce zawodników Formuły Jeden. Przez tych kilkadziesiąt startów w Formule Jeden w dwóch sezonach (dwa tysiące oraz dwa tysiące jeden) nie udało mu się zdobyć dosłownie ani jednego. Nie będzie miał zatem z całą pewnością o czym opowiadać swoim wnukom. Nie ma tutaj bowiem nawet najmniejszego powodu do chwały. Oczywiście na usprawiedliwienie Argentyńczyka można powiedzieć, iż jeździł on w bardzo, bardzo słabym zespole Prost Acer. Otóż owy zespół nie zdobył dosłownie ani jednego punktu w formule Jeden w czasie swoich kilku lat pobytu w tym teamie. Nie ma zatem wątpliwości co do tego, że Argentyńczyk Gaston Mazzacane swoją słabą pozycję zawdzięcza już nie tylko i wyłącznie braku umiejętności, ale za pewne również temu, iż jeździł on po prostu w słabym teamie, który nie był w stanie walczyć nawet z tym średniakami Formuły jeden. Dla zespołu Prost Acer był to ostatni sezon w Formule Jeden.