Fernando Alonso
Otóż Fernando Alonso oraz generalnie cały zespół Renault w sezonie dwa tysiące pięć sprawił na wręcz gigantyczną niespodziankę. Po świetnym dla całego tematu Scuderia Ferrari sezonie dwa tysiące cztery wszyscy spodziewali się raczej zdecydowanie równie dobrego sezonu dwa tysiąc pięć. Jednak Formuła Jeden bywa sportem bardzo, ale to naprawdę bardzo zaskakującym. Dobra forma nie przejawiła się tylko i wyłącznie pierwszym w karierze mistrzostwem świata dla Fernando Alonso, ale również piątym miejscem drugiego kierowcy Renault w tym właśnie sezonie, czyli Giancarlo Fisichelli. Natomiast Ferrari i Michael Scchumacher nie liczyli się zupełnie w walce o drugie ani o pierwsze miejsce. Śmiem stwierdzić, że z całą pewnością, moim zdaniem, nawet sam Fernando Alonso nie spodziewał się aż tak gigantycznego sukcesu. W końcu kompletna deklasacja wielkiego mistrza Michaela Schumachera nie zdarza się często. Wystarczy tylko właściwie powiedzieć, że Ferando Alonso zdobył ponad dwa razy więcej punktów, niż Michael Schumacher. Otóż Giancarlo Fisichella był w sezonie dwa tysiące pięć dokładnie drugim kierowcą zespołu Renault. Był to zdecydowanie najlepszy sezon w karierze tego znakomitego kierowcy. Jednak swój wyczyn poprawił już rok później, w sezonie dwa tysiące sześć. Otóż Giancarlo Fisichella w sezonie dwa tysiące pięć zajął w generalnej klasyfikacji miejsce dokładnie piąte z dorobkiem pięćdziesięciu ośmiu punktów. Udało mu się dokładnie raz wygrać, raz zająć drugie miejsce oraz raz zająć miejsce trzecie. Mało brakowało, a mógłby zająć nawet miejsce trzecie w generalnej klasyfikacji. Jak dotąd, Giancarlo Fisichella jeszcze ani razu nie stanął na podium w generalnej klasyfikacji mistrzostw świata formuły jeden. Najbliżej tego był w sezonie dwa tysiące sześć, kiedy to zajął miejsce czwarte. Teraz jednak już raczej wątpliwą rzeczą jest to, aby Fisichella zajął kiedyś jeszcze miejsce na podium. Jest to bowiem zdecydowanie najstarszy kierowca w całej stawce kierowców Formuły Jeden. Do tego wszystkiego, jeździ on obecnie w zdecydowanie najsłabszym zespole w całej stawce.
Tagi: Alonso, drugi, Fernando, gigant, Hiszpan, niespodzianka, przejaw, sam, walka, zdanie
Nie ma chyba w zasadzie żadnych wątpliwości co do tego, że sezon dwa tysiące pięć był w formule jeden naprawdę bardzo, bardzo zaskakujący. Przede wszystkim za sprawą Fernando Alonso oraz za sprawą ogólnej, kiepskiej kondycji Ferrari w tym sezonie. Otóż główną przyczyną porażki Ferrari w sezonie dwa tysiące pięć było to, iż startowali oni w tym sezonie modelem samochodu ze znakomitego dwa tysiące czwartego roku. Jednak okazało się, iż pozostałe zespoły (zwłaszcza Renault) poczyniło tak duże postępy, że tak na dobrą sprawę Ferrari zostało sprzątnięte z powierzchni ziemi. Ich najlepszy kierowca, czyli Michael Schumacher zajął dopiero miejsce trzecie w głównej klasyfikacji, a Rubens Barrichello miejsce ósme. Zatem Ferrari sezonu dwa tysiące pięć na pewno do udanych zaliczyć nie mogło. Co więcej, był to pierwszy sezon, w którym wielki Mistrz Michael Schumacher po wielu latach dominacji został zdeklasowany. Był to na pewno wielki szok dla całej ekipy Ferrari. Myślę, iż Renault jednak również nie spodziewało się tak dużego sukcesu. Otóż sezon dwa tysiące pięć był przed ostatnim sezonem Juana Pablo Montoyi w formule jeden. Trzeba przyznać, iż kierowca ten był naprawdę bardzo, bardzo mocnym punktem zespołu McLaren. Tak też było w sezonie dwa tysiące pięć. W tym właśnie roku Juan Pablo Montoya zajął w generalnej klasyfikacji miejsce dokładnie czwarte z dorobkiem sześćdziesięciu punktów. Czyli mało brakowało, a udało by mu się wyprzedzić nawet samego Michaela Schumachera. Udało mu się w sezonie dwa tysiąc pięć odnieść dokładnie trzy zwycięstwa oraz po razie zająć drugie i trzecie miejsce. Był to dla tego znakomitego kierowcy zatem bardzo, ale to na prawdą bardzo udany sezon. Otóż Juan Pablo Montoya swoje największe sukcesy świętował wraz z zespołem BMW Wiliams, kiedy to udało mu się dwa sezony z rzędu stanąć na trzecim miejscu podium w generalnej kalsyfikacji. Później już tak dobrze nie było, choć był naprawdę bardzo, bardzo mocnym punktem swojego zespołu. Od czasu zejścia ze sceny formuły jeden Montoya ściga się w serii NASCAR.
Otóż Jean Alesi jest w miarę utalentowanym kierowcą wyścigowym z Francji. Mówię w miarę, ponieważ w Formule Jeden nie był on w stanie udowodnić swoich możliwości, jednak w niższych seriach wyścigowych nie jeden raz udawało mu się zdobywać pierwsze miejsce w klasyfikacjach generalnych. Zatem słabą postawę kierowcy wyścigowego Jeana Alesi można wytłumaczyć przede wszystkim naprawdę bardzo, bardzo słabym samochodem, który po prostu bardzo, bardzo skutecznie uniemożliwiał jakąkolwiek walkę nawet z tymi zwykłymi przeciętniakami Formuły Jeden. Otóż Jean Alesi w Formule Jeden startował od sezonu tysiąc dziewięćset osiemdziesiąt dziewięć aż do sezonu dwa tysiące jeden. Także naprawdę parę ładnych lat tutaj spędził. Jego najlepszym rezultatem było czwarte miejsce w klasyfikacji generalnej kierowców w sezonie tysiąc dziewięćset dziewięćdziesiątym szóstym. Jeździł wówczas w stajni Benetton. Udało mu się tylko raz wygrać wyścig. Miało to miejsce dokładnie w sezonie tysiąc dziewięćset dziewięćdziesiątym piątym w barwach Ferrari. Otóż Marc Gene był już drugim kierowcą w Formule Jeden sezonu dwa tysiące, który z całą pewnością nas nie zachwycił. Otóż faktem jednak jest, iż pop pierwsze, był to jego dopiero drugi sezon w Formule Jeden, oraz po drugie, Marc Gene w sezonie dwa tysiące oraz w sezonie tysiąc dziewięćset dziewięćdziesiąt dziewięć jeździł w barwach bardzo słabej stajni Minardi. Nie było więc właściwie żadnych możliwości na zdobycie punktów. Tak szczerze mówiąc, to wydaje mi się, że nawet gdyby sam Michael Schumacher usiadł za kierownicą samochodu Minardi po prostu niw byłby w stanie zdobyć ani jednego punktu. Tak to już bowiem jest ze stajnią Minardi. A właściwie było, ponieważ oni już na całe szczęście nie startują w Formule Jeden. Jednak faktem również jest, że gdyby Marc Gene był wartościowym kierowcą, to znalazłby miejsce w lepszym teamie. A skoro siedział przez aż dwa sezony w stajnie Minardi, to widocznie nie był wart tego, aby przenieść się do jakiegoś lepszego zespołu. Jednak rok wcześniej udało mu się zdobyć jeden mały punkcik.
Za pewne nawet ci nieco starsi już kibice Formuły Jeden nie będą pamiętali nazwiska Gaston Mazzacane. Właściwie, to nie ma się kompletnie czemu dziwić, ponieważ zawodnik ten na prawdę był bardzo, bardzo słabym kierowcą. Nie osiągnął on dosłownie nic w Formule Jeden. W sezonie dwa tysiące występował on jako etatowy kierowca stajnia Minardi. Rok później wystartował tylko w czerech wyścigach sezonu w barwach stajni Prost Acer. Przez te wszystkie, w sumie dwadzieścia jeden wyścigów, argentyński kierowca wyścigowy Gaston Mazzacane nie zdobył ani jednego, maleńkiego punkciku. Zatem wręcz niemożliwe było to, aby znalazł on zatrudnienie w tej najbardziej prestiżowej serii wyścigowej na dłużej. Te dwa sezony to było już absolutnie wszystko, na co było go stać. Nie miał szans na nic więcej. Otóż na usprawiedliwienie Gaston Mazzacanea można powiedzieć, iż jeździł on po prostu w stałby zespołach. Bo ani Mianrdi ani Prost Acer nie były zespołami, które w jakikolwiek sposób mogły walczyć nawet ze średniakami Formuły Jeden. Otóż wystarczy spojrzeć na tabelę Formuły Jeden sezonu dwa tysiące, aby przekonać się, iż był to naprawdę bardzo, bardzo ważny sezon dla całego tego właśnie sportu. Otóż przede wszystkim sezon dwa tysiące był sezonem, w którym rozpoczęła się absolutna, pięcioletnia dominacja zespołu Scuderia Ferrari ze znakomitym Niemcem Michaelem Schumacherem na czele. A aby jeszcze lepiej uświadomić sobie to, jak ważnym i przełomowym sezonem był sezon dwa tysiące należy spojrzeć na tabelę sezonu tysiąc dziewięćset dziewięćdziesiąt dziewięć. Otóż w pierwszej trójce owego sezonu ostał się tylko i wyłącznie Mika Hakkinen, a i to był już jego ostatni naprawdę tak dobry sezon. Więc naprawdę, sezon tysiąc dziewięćset dziewięćdziesiąt dziewięć oraz sezon dwa tysiące to dwa chyba zdecydowanie najważniejsze sezony formuły jeden ostatnich lat. Właśnie w tym okresie nastąpiła pewnego rodzaju zmiana pokoleniowa. Już zupełnie inni zawodnicy nagle zaczęli stanowić o sile Formuły Jeden. Podobnie jest w obecnym, dwa tysiące dziewiątym sezonie w Formule Jeden.